INSPIRE | SLAAPKAMER MAKE_OVER BIJ CLAUDIA

In een keer goed denk je?

Nou nee hoor, was het maar waar. Bij onze slaapkamermetamorfose deed ik bijna alles dubbel! Hoe dat kwam? Hieronder lees je mijn eerlijke verhaal over verkeerde keuzes, de gevolgen, wie me redde en hoe het afliep.

Eigenlijk was er niet veel mis met onze slaapkamer. Een rustig sfeertje waarin we fijn sliepen. Maar….ook al 7 jaar hetzelfde, er zaten wat vlekken op de muur en de deuren waren wel heel erg vergeeld. Dat laatste zag ik elke keer als ik naast onze spierwit gekalkte oude kleerkast de badkamer ensuite inliep. Tijd voor verandering besloot ik. En toen triggerde een internetfoto me: een oude grijze deur in een grijze muur. Dat zou gelijk vergeelde deuren in de toekomst uitsluiten. En stiekem bedacht ik me dat ik dan misschien ook nog wel mijn geliefde okergeel in de slaapkamer zou kunnen toevoegen…

Eerst maar eens de klusplannen bij mijn vriend polsen want behalve dat hij 30 cm langer is en dus makkelijker bij de bovenkant van de muren komt, moeten ook bed en kast tijdelijk van hun plek. Hij vond de verandering eigenlijk niet nodig, maar snapte ook wel dat de kleuren die hij nog met zijn ex uitzocht aan vervanging toe waren. Hij wilde ook wel mee helpen schilderen, als ik een geschikt moment uitzocht. Dat moment was in oktober, in een voor ons kinderloos weekend waarop het nog licht genoeg was om eventuele overslagen goed te zien.

Dus konden aan de slag. Eerst haalde ik 10 kleurenstaaltjes want tja, welke van die 50-tinten-grijs moest het nou worden? En ook nog een kleurtester, want voor dat je begint wil je wel zeker weten dat je de juiste kiest. Ik haalde alles al op vrijdag in huis zodat we geen tijd verloren in ons klusweekend. Op waterbasis, want hee beter voor het milieu en makkelijker met schoonmaken van je handen of eventueel knoeien op de vloer. Goed schuren en verven maar! Viel dat even tegen; de verf leek niet goed te ‘pakken’, we bleven strepen zien hoe goed we ook probeerden onze aanzetten met de kwast te verbloemen met nog een laagje. En waar ik dacht: dan maar nog een laag erover, meende vriend dat het gewoon dikker gesmeerd moest. Maar het werd alleen maar lelijker. Wij vroegen ons af hoe het kon dat we onze verfskills zo snel waren kwijt geraakt want een paar jaar geleden lakten we wel 12 stuks helemaal perfect gelakt. Achteraf werd ons duidelijk dat onze kennis en vaardigheden gebaseerd waren op terpentinebasis waarbij je dus tijdens het drogen van de verf nog even wat overslagen of druipers kunt corrigeren, maar met lak op waterbasis komt het neer op in 1 keer een goede streep te zetten. 

Maar er was nog iets dat ons dwars zat. De tint. Tijdens het verven droogde de verf langzaam op en de toon waarop die bleef steken vonden we kil en blauw. We gaven dit het voordeel van de twijfel: na een ochtend schuren en een middag lakken, namen we ons voor om er morgen met de muren één geheel van te maken. Tijd voor een rustige avond en goede nachtrust (die door de waterbasis qua geur gelukkig goed te doen was). 

Op dag 2 gingen we vol goede moed aan de slag. Maar het viel niet mee die 4 muren met 2 ramen, 2 radiators, 2  deuren, een tv die van de muur moest en de kledingkast die (leeg!) wel tonnen leek te wegen. We streken en rolden, keken van een afstandje en werden totaal niet happy van de kleur. Ergens leek die veel te blauw. En ik besefte dat ik de staaltjes tegen de oude lei-kleurige muur had gehouden. Daardoor werd de grijstint natuurlijk enorm beïnvloed. Besefte ik nu, maar wel te laat dus. Om half  5 belde ik of de kinderen wat later thuis konden komen – liefst met gevulde buikjes. En toen ze om 19.00 uur voor de deur stonden parkeerde ik ze direct voor de tv om de laatste centimeter af te ronden en alle zooi op te ruimen. Maar wat waren we voldaan, de klus was geklaard! 

Hoe de kleur eruit zag, daar maakte ik met niet druk om; het was donker en moest nog drogen. Morgen valt het vast mee dacht ik. Maar de kleur beviel me nog steeds niet, dit was niet de tint grijs die ik in gedachten had. En de deuren waren zo mislukt –overal dikke strepen – dat die echt over moesten. “Dat ga ik dan dus niet doen in een kleur die ik eigenlijk niet wil” vind overpeinsde ik hardop. Als je maar weet dat ik die muren niet nog eens ga latexen zijn mijn vriend nog. Maar bij mij was de knop om. Om de volgende tintkeuze goed te maken adviseerde een vriendin om die eerst op een groot canvas toe te passen en die in de kamer te plaatsen. Mijn moeder kwam helpen met de deuren; met haar 50 jaar kluservaring wist ze precies hoe dit aan te pakken dus na een dag samen schuren en lakken zagen die er al top uit. Vervolgens nam ik nam ik nog een dag vrij van mijn werk en stortte ik me op de muren. En al bij mijn eerste koffiepauze werd ik blij van het resultaat: dit was was ik wilde. Dus ik rolde en kwastte als een dolle en keek het ’s avonds in bed met pijn aan mijn armen maar met een brede smile om me heen. 

Om het helemaal af te maken het ik het schoenenkastje getransformeerd tot een okergele eyecatcher en antracietkleurige linnen gordijnen besteld. Natuurlijk wilde ik na deze makeover ook nieuwe beddengoed. En je raadt het misschien al; nummer 1 is prima en voelt heel lekker aan, maar nummer 2 is mijn favoriet.

En zo werd de metamorfose van de slaapkamer toch nog een succes: gewoon opnieuw beginnen als het niet bevalt.

Ik ben benieuwd welk klusproject jij 2x hebt uitgevoerd.  Laat je het weten in een reactie?

Liefs, Claudia

Leave a Reply

achttien − tien =

error: Content is protected !!